پرسشنامه پنج نیاز اساسی گلاسر

1. دیگران باید به من احترام بگذارند و در عین حال حق ندارند به من امرونهی کنند.

2. احساس می‌کنم دیگران مرا قبول دارند و می‌پذیرند.

3. خودم را لایق لذت نمی‌دانم.

4. احساس می‌کنم که اساساً آدمی بی‌کفایت، نالایق و بی‌ارزش هستم.

5. برای تنبیه خودم، تکانه‌های آسیب‌زا دارم (مثل جراحت وارد کردن به خودم).

6. احساس سرگشتگی می‌کنم.

7. برای من سخت است که شخصیت واقعی‌ام را نشان بدهم.

8. برای جلوگیری از تعارض، جر‌وبحث یا طرد شدن، سخت تلاش می‌کنم.

9. نمی‌توانم خودم را ببخشم.

10. دست به کارهایی می‌زنم تا محور توجه دیگران قرار بگیرم.

11. وقتی دیگران به خواسته‌های من بی‌توجهی می‌کنند، عصبی می‌شوم.

12. در کنترل تکانه‌هایم مشکل دارم.

13. اگر به هدفم نرسم، به‌راحتی ناکام می‌شوم و دست از کار می‌کشم.

14. خشم و غیظ شدیدی دارم.

15. تکانشی رفتار می‌کنم یا سریع هیجان‌هایم را بروز می‌دهم؛ به‌نحوی‌که موجب آزردگی دیگران یا آشفتگی خودم می‌شوم.

16. اگر اتفاقات بدی رخ می‌دهد، به دلیل عیب‌وایرادهای من است.

17. احساس آرامش و راحتی می‌کنم.

18. خودم را طبق میل دیگران تغییر می‌دهم تا مرا دوست داشته باشند یا تأییدم کنند.

19. احساس می‌کنم به دیگران تعلق خاطر دارم.

20. وقتی مشکلی برایم پیش بیاید، سخت تلاش می‌کنم تا خودم مشکل را حل‌وفصل کنم.

21. برای انجام کارهای روزمره یا خسته‌کننده، نظم و پشتکار ندارم.

22. اگر با دیگران نجنگم، از من سوءاستفاده می‌کنند یا مرا نادیده می‌گیرند.

23. مجبورم از اطرافیانم مراقبت کنم.

24. اگر به دیگران اجازه بدهید که به شما زور بگویند یا شما را مسخره کنند، بازنده نهایی شما هستید.

25. وقتی از دست دیگران عصبانی هستم، به آن‌ها حمله می‌کنم.

26. اگر عصبانی بشوم، اغلب نمی‌توانم جلوی خودم را بگیرم و قشقرق راه می‌اندازم.

27. مهم‌ترین مسئله زندگی من این است که نفر اول باشم (مثل مشهورترین، موفق‌ترین، سالم‌ترین و قدرتمندترین).

28. نسبت به خیلی چیزها، بی‌تفاوتم.

29. می‌توانم مشکلاتم را عاقلانه حل کنم، بدون اینکه اجازه دهم هیجان‌هایم مرا از پای درآورند.

30. چاره‌اندیشی برای موقعیت‌ها، کاری عبث و مسخره است.

31. به هیچ عنوان نمی‌توانم توقعاتم را کم کنم.

32. حمله، بهترین دفاع است.

33. نسبت به دیگران، بی‌تفاوت، نامهربان و سنگدل هستم.

34. کاملاً بی‌تفاوتم (با خودم، با هیجان‌هایم و با اطرافیانم هیچ‌گونه ارتباطی ندارم).

35. من مرید چشم‌وگوش‌بسته هیجان‌هایم هستم.

36. کارد به استخوانم رسیده است (کاملاً مستأصلم).

37. به دیگران اجازه می‌دهم که مرا دست‌کم بگیرند و از من انتقاد کنند.

38. در روابط اجتماعی به طرف مقابل اجازه می‌دهم که بر من مسلط شود.

39. احساس می‌کنم از مردم فاصله گرفته‌ام.

40. بدون فکر حرف می‌زنم و دیگران آزرده‌خاطر می‌شوند یا بعداً از این کار شرمنده می‌شوم.

41. سخت کار می‌کنم یا به ورزش می‌پردازم تا به مشکلات آشفته‌سازم فکر نکنم.

42. از دست کسانی که تلاش می‌کنند آزادی یا استقلال مرا بگیرند، عصبانی می‌شوم.

43. احساس می‌کنم اصلاً وجود ندارم.

44. من بدون توجه به احساس‌ها و نیازهای دیگران، هر کاری دلم بخواهد انجام می‌دهم.

45. اصلاً نمی‌توانم به خودم استراحت و آرامش بدهم یا تفریح کنم، مگر اینکه همه کارها را مطابق معیارهایم انجام بدهم.

46. وقتی عصبانی هستم، هر چیزی را که دم دستم باشد، پرت می‌کنم.

47. از دست دیگران خونم به جوش آمده است.

48. احساس می‌کنم دیگران را دوست دارم.

49. خشم زیادی در درون من نهفته است؛ به‌گونه‌ای که باید این خشم را رها کنم.

50. احساس تنهایی می‌کنم.

51. تلاش می‌کنم در هر کاری، بهترین باشم.

52. دوست دارم برای فرار از احساس‌هایم، دست به فعالیت‌های آرامش‌بخش یا هیجان‌انگیز بزنم (مثل کار کردن، خوردن، خرید کردن و تماشای تلویزیون).

53. تساوی اصلاً وجود ندارد؛ بنابراین بهتر است از دیگران برتر باشید.

54. وقتی عصبانی هستم، اغلب کنترلم را از دست می‌دهم و دیگران را تهدید می‌کنم.

55. به‌جای اینکه خودم نیازهایم را بیان کنم، به دیگران اجازه می‌دهم این کار را بکنند.

56. اگر کسی با من موافق نباشد، پس بر ضد من است.

57. برای اینکه کمتر تحت تأثیر افکار و احساسات آشفته‌ساز قرار بگیرم، باید همیشه دست به دامن کار شوم.

58. اگر از دست دیگران عصبانی شوم، آدم بدی هستم.

59. نمی‌خواهم با مردم ارتباط برقرار کنم.

60. این‌قدر عصبانی‌ام که ممکن است به فردی آسیب بزنم یا کسی را بکشم.

61. احساس می‌کنم لیاقت دارم که زندگی باثبات و ایمنی داشته باشم.

62. می‌دانم که چه موقع هیجان‌هایم را نشان بدهم و چه موقع از این کار خودداری کنم.

63. اگر کسی مرا تنها بگذارد یا به حال خود رهایم کند، عصبانی می‌شوم.

64. احساس می‌کنم با مردم رابطه ندارم.

65. خودم را وادار به انجام کارهای ناخوشایند نمی‌کنم، حتی اگر بدانم انجام چنین کارهایی به نفع من است.

66. قانون‌شکنی می‌کنم و بعد از آن پشیمان می‌شوم.

67. احساس شرمساری می‌کنم.

68. به بیشتر مردم اعتماد دارم.

69. اول عمل می‌کنم، تازه بعد از آن به کارم فکر می‌کنم.

70. خیلی زود بی‌حوصله می‌شوم و علاقه‌ام را از دست می‌دهم.

71. حتی در جمع نیز احساس تنهایی می‌کنم.

72. نمی‌توانم به خودم اجازه بدهم که مثل بقیه مردم، دست به فعالیت‌های لذت‌بخش بزنم؛ چون آدم خوبی نیستم.

73. خواسته‌هایم را بیان می‌کنم، بدون اینکه آرامش خودم را از دست بدهم.

74. احساس می‌کنم در مقایسه با بیشتر مردم، آدم بهتر و خاصی هستم.

75. نمی‌خواهم از چیزی مراقبت کنم؛ این موضوع هیچ اهمیتی برای من ندارد.

76. وقتی دیگران به من می‌گویند که چه احساسی باید داشته باشم یا چه رفتاری در پیش بگیرم، عصبانی می‌شوم.

77. اگر بر دیگران تسلط پیدا نکنید، آن‌ها بر شما مسلط می‌شوند.

78. من بدون توجه به پیامدها، احساس‌هایم را بازگو می‌کنم یا دست به اعمال تکانشی می‌زنم.

79. دوست دارم دیگران را به دلیل نوع برخوردشان با من، مؤاخذه کنم.

80. قادرم از خودم مراقبت کنم.

81. به دیگران خیلی ایراد می‌گیرم.

82. برای رسیدن به اهداف و خواسته‌هایم تحت فشار دائمی هستم.

83. تلاش می‌کنم که مرتکب اشتباه نشوم؛ چون در غیر این صورت خودم را تحقیر می‌کنم.

84. مستحق تنبیه شدن هستم.

85. می‌توانم تغییر کنم، یاد بگیرم و پیشرفت کنم.

86. می‌خواهم به افکار و احساسات آشفته‌ساز توجه نکنم.

87. از دست خودم عصبانی هستم.

88. هیچ احساسی ندارم.

89. مجبورم در هر کاری که انجام می‌دهم، بهترین باشم.

90. برای دستیابی به معیارهایم، لذت، سلامتی و خوشحالی را فدا کرده‌ام.

91. از دیگران توقع زیادی دارم.

92. اگر عصبانی بشوم، کنترلم را از دست می‌دهم؛ به‌گونه‌ای که به دیگران صدمه می‌زنم.

93. آسیب‌پذیرم.

94. آدم بدی هستم.

95. احساس امنیت می‌کنم.

96. احساس می‌کنم دیگران مرا درک می‌کنند، به حرف دلم گوش می‌دهند و تأییدم می‌کنند.

97. کنترل تکانه‌هایم غیرممکن است.

98. وقتی عصبانی هستم، وسایل دم دست را می‌شکنم.

99. اگر بر دیگران سلطه پیدا کنید، اتفاقی نمی‌افتد.

100. به شیوه‌ای منفعلانه رفتار می‌کنم، حتی زمانی که مایل به انجام این سبک‌وسیاق نیستم.

101. خشم من غیرقابل‌کنترل است.

102. به دیگران زور می‌گویم و آن‌ها را به باد تمسخر می‌گیرم.

103. احساس می‌کنم دوست دارم افراد را به خاطر کاری که در قبال من انجام داده‌اند، آزرده‌خاطر سازم یا به باد انتقاد بگیرم.

104. چون می‌دانم چه چیزی «درست» یا «غلط» است، سخت تلاش می‌کنم تا کار درست را انجام بدهم؛ وگرنه از خودم عیب‌جویی می‌کنم.

105. اغلب احساس می‌کنم در دنیا تنها هستم.

106. احساس ضعف و درماندگی می‌کنم.

107. آدم تنبلی هستم.

108. می‌توانم همه کارهایی را که افراد مهم زندگی‌ام انجام می‌دهند، تحمل کنم.

109. احساس می‌کنم از من سوءاستفاده شده یا با من ناعادلانه رفتار کرده‌اند.

110. اگر به انجام کاری تمایل پیدا کنم، حتماً آن را انجام می‌دهم.

111. احساس می‌کنم هیچ‌کس مرا آدم حساب نمی‌کند.

112. دیگران را تحقیر می‌کنم.

113. احساس خوشبختی می‌کنم.

114. احساس می‌کنم من نباید مطیع همان قواعدی باشم که دیگران مجبور به رعایت آن‌ها هستند.

115. زندگی من در حال حاضر پیرامون این مسئله می‌چرخد که چه کارهایی را انجام داده‌ام و چه کارهایی را باید به‌خوبی انجام بدهم.

116. خودم را تنبیه می‌کنم تا مسئولیت‌پذیرتر از بیشتر مردم باشم.

117. وقتی احساس کنم غیرمنصفانه از من انتقاد شده، از من سوءاستفاده شده یا با من بدرفتاری کرده‌اند، با این حال می‌توانم حقم را بگیرم.

118. وقتی اتفاق ناگواری برای من رخ بدهد، لیاقت همدردی دیگران را ندارم.

119. احساس می‌کنم هیچ‌کس مرا دوست ندارد.

120. احساس می‌کنم در واقع آدم خوبی هستم.

121. اگر لازم باشد برای دستیابی به ارزش‌هایم، کارهای تکراری و کسل‌کننده را انجام می‌دهم.

122. احساس شوخ‌طبعی و خودانگیختگی می‌کنم.

123. می‌توانم چنان عصبانی شوم که فردی را بکشم.

124. از هویت خودم و کاری که برای شادکامی خودم انجام می‌دهم، احساس خوبی دارم.